Weerwoord forum index Registreer FAQ Zoeken

Weerwoord forum index » Politiek Theorie en Filosofie » Politieke filosofie, maar dan anders. Ga naar pagina Vorige  1, 2
Plaats nieuw bericht  Plaats reactie Vorige onderwerp :: Volgende onderwerp 
BerichtGeplaatst: Ma Apr 04, 2022 12:33 Plaats reactie Reageer met quote
Theo
   
 


Wat de huidige politieke uitdagingen betreft: naar mijn mening zitten we midden in een van de grote maatschappelijke revoluties van de geschiedenis, de informatierevolutie. Computers, internet, smartphones, ze hebben een verstrekkende invloed op ons leven.
'Feiten' kunnen heel makkelijk worden vastgelegd (en vervalst), communicatie gaat veel verder dan je directe omgeving, volksmenners hebben een heel nieuw, gevaarlijk wapen gekregen. We zijn als mensheid nog lang niet aan deze veranderingen gewend, maar sommigen weten er gewiekst gebruik van te maken om hun eigen doelen na te streven.

Vanuit een politiek oogpunt ligt er een uitdaging om die vernieuwingen een plaats te geven in de maatschappelijke structuren, in de wetgeving en in hun eigen functioneren. Zelfs de democratie als maatschappelijk systeem zal vermoedelijk diepgaand heroverwogen moeten worden.
Het zal nog wel even duren voordat dit proces zijn beslag heeft gekregen. Wat dat betreft leven we in 'interessante tijden'.

In dit kader moet ook mijn initiatief gezien worden.
Onvrede, kritiek en tegenbewegingen hebben het veel makkelijker gekregen om gehoord te worden. De politiek zal hier een passend antwoord op moeten vinden, anders krijgen we een wereldwijde tendens naar onderdrukking en autoritaire regimes, op den duur uitmondend in een nieuw gelaagdheid van de samenleving.
Mijn antwoord is dat machthebbers (en partijen) uit hun ivoren toren moeten komen en in democratische dialoog met de samenleving moeten gaan. Daarbij rekening houdend met alle belangen die er leven, deze afwegend en komend tot effectieve besluiten. Dat is een veel moeilijkere taak dan het 'pappen en nathouden'-beleid van tegenwoordig, dat alleen in tijden van voorspoed doenlijk is.
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
BerichtGeplaatst: Vr Apr 08, 2022 4:06 Plaats reactie Reageer met quote
Willem
   
 


De technologische vernieuwing is niet alleen maarr informatie/communicatietechnologie, het is ook de robotisering, wat er op neerkomt dat we steeds minder mensen nodig hebben voor administratieve functies, industrie, landbouw, mijnbouw, visserij. Klaus Schwab (La cuarta revolución industrial) voorspelt dat in beginsel in een toekomst nog maar 20% van de mensen echt hoeft te werken. Dat de hoeveelheid kapitaal benodigd voor opzetten van productieve ondernemingen (mijnbouw, industrie, landbouw) alleen maar groter wordt, en daarmee de mogelijkheid van sociale moviliteit (dat is precies wat de meritocratie rechtvaardigt) vermindert, of zelfs, ronduit belemmert.

Daarmee wordt het aandeel van de middenklassen kleiner, en verkrijgt men als uitkomst, een piepkleine zeer rijke top (1 a 2%) met een middenklasse van hoogstens 7 % en een rest die net of net niet het bestaansminimum redt.

Naties waarin de collectieve en/of individuele besparingen aanzienlijk zijn kunnen als aandeelhouders meeprofiteren (kapitaalschieters), de rest heeft het nakijken, doch ook binnen die "spaarzame naties" zullen de middenklassen uitdunnen, en de verschillen tussen armen en rijken groter worden.

Wereldwijd ontstaat niet slechts een verschil tussen "spaarzame" (China, Korea, Japan, Noordwest-Europa) en "spilzuchtige" naties (VS, Zuid-europa, Latijnsamerika) ook binnen ieder van die naties zullen de verschillen tussen arm en rijk toenemen. De "spilzuchtigen" zullen met dure kredieten kunnen blijven consumeren, niemand hoieft te verhongeren, zolang de bevolking niet al teveel groeit, en de globale opwarming niet stormachtig snel gaat.

Totzover het eerste hoofdstuk van Klaus Schwab: de probleemstelling.

Alle opbrengstverhogingen in de landbouw ten spijt, dreigt er voedselschaarste. Als de oorlog tussen Rusland en Oekraïne doorzet, dreigt er hongersnood, niet in het rijke noordwesteuropa, nee, maar wel in een aantal landen in de rest van de wereld, of, althans, ondereen deel van de bevolking. En dat in een wereld waarin kapitaal en technologie zich concentreert, terwijl de communicatiemogelijkheden enorm toegenomen zijn. De kans dat strakgeregisseerde dictatoriale regimes zoals die van China dat beter aankunnen dan een democratie lijkt mij groot.
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur e-mail
BerichtGeplaatst: Vr Apr 15, 2022 1:40 Plaats reactie Reageer met quote
Willem
   
 


Of toch niet: opstandigheid lijkt onder de chinese bevolking toe te nemen. Misschien kan de chinese versie van 1984 toch nog vallen, wie weet.

Verder las ik eerder over de ideeën van Yanis Varoufakis welke een model voorstelt waarin de macht van het kapitaal gedemocratiseerd wordt. Binnen bedrijven en organisaties zouden aandeelhouders en werknemers gelijke zeggenschap verkrijgen, in verhouding tot de aantallen mensen, dus als er twintig aandeelhouders zijn en dertig werknemers, dan wordt die beslissing genomen waar 26 mensen vóór stemden, en zou de winst ook verdeeld worden in die verhouding, dus 60% naar de werknemers en 40% naar de aandeelhouders.

Ik heb daar mijn bedenkingen bij (kapitaalwordt doorgaans slecht beheerd wanneer beheerd door mensen die niet denken als investeerder doch slechts als consument), dat zou slechts werken wanneer mensen leren denken als investeerder en iets begrijpen van macro-economie. Anders leidt het slechts tot kapitaalvernietiging, onvoldoende investering in vernieuwing en onderhoud, zie Venezuela van Chávez y Maduro, zie Argentina.
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur e-mail
BerichtGeplaatst: Zo Apr 17, 2022 3:34 Plaats reactie Reageer met quote
Willem
   
 


Anderzijds maken de nieuwe technologieën in combinatie met globalisering vergaande concentratie mogelijk van industriële productie en daarmee van kapitaal, met zeer geringe arbeidsbehoefte. Grote groepen mensen lopen de kans uitgesloten te worden van de taken en het werk wat direct geld oplevert. De voorstellen van Varoufakis lijken zinvol in dat opzicht, doch vereisen -zoals ik eerder stelde- kennis van zaken van niet slechts aandeelhouders, maar ook van werknemers en consumenten.

We komen daarmee terug bij Benito: de samenleving als organisch geheel, oinderling sterk afhankelijk, zoals in een lichaam mond, benen, maag, lever, darmen een onlosmakelijk geheel vormen: de wereld, een natie, een bedrijf kan niet zonder afnemers, werknemers en kapitaalverschaffers. Dus: het behoud van koopkracht van zelfs degenen die niet werken is indirect ook het belang van degenen die produceren.

Bbij vergaande automatisering en robotisering zullen grote beloningsverschillen tussen werkenden en niet werkenden niet langer te rechtvaardigen zijn.

De technologische vooruitgang kan ook bijdragen vwb water (ontziltingstechnieken) - en energie voorziening (waterstof, kernfusie) en zó leiden tot een gedroomde toekomst: werken voor wie wil, zonder honger of koude te leiden, De communicatietechnologieên kunnen bijdragen aan een democratie waarin elitevorming geen kans krijgt en iedereen volledig in staat is zich te informeren over de vraagstukken welke politiek spelen. Voedselvoorziening is gewaarborgd, en minderheden van seksuele of ethnische aard krijgen alle aandacht opdat hun rechten nooit en te nimmer met voeten getreden zullen worden. Totzoverre een mogelijk zonnige meer utopische kant.

De economie is een belangrijk onderdeel van de Geopolitiek. China concentreert industriële productie en in steeds grotere mate ook kapitaal. De rest van de mensheid verwordt steeds meer tot werknemer en/of afnemer van de chinees, en met wat geluk, misschien, toeleverancier van grondstoffen. De naties welke dat onwenselijk achten zullen zich moeten verenigen om dat te voorkomen, en dat kan, waar een wil is is een weg, en vermits de chinezen hun machtswens te duidelijk openbaren en Rusland, India en VS geleid worden door slimme politici.

Kunnen klimaatcrises en energiecrises dat toekomstbeeld vertekenen?

Een klimaatcrisis kan hongersnood en daarmee politieke instabiliteit, oorlogen en massamigratie veroorzaken. Een energiecrisis kan de globalisering stoppen, doordat vervoer dan te duur wordt. Hooggestemde idealen (dierenrechten, homorechten, enzovoorts) zullen dan verdwijnen als sneeuw voor de zon. Overleven als natie, gemeenschap en individu zullen weer op de eerste plaats komen. Het nationalisme zal moeten herleven opdat wij niet verzanden in anarchie.

De geoplotieke wijzingen welke ons de technologische vooruitgang duidt en mogelijke klimaat- of energiecrises duiden allen in eenzelfde richting: afname of verzwakking van de globalisering als tendens.

Of dat zal leiden tot een terugkeer naar nationale identiteiten of tot continentale bondgenootschappen (Afrikaans Unie versus Europese Unie, versus Noordamerika en dat tezamen tegen China, bijvoorbeeld) moet nog blijken.

¿Wat betekent dat voor een politieke filosofie?

Moet die zich richten op herstel van samenhang in plaatselijke of nationale gemeenschappen, met nationale of regionale zelfvoorzienendheid? Zelfbehoud als leidraad.

Moet die zich richten op technologische vernieuwing zó dat klimaat- en energiecrises voorkomen worden of niet al te rampzalig zullen zijn? Utopie als leidraad.

Moet in combinatie met beide voorgaande men krachten verenigen om de chinese overheersing vwb productie en kapitaal te remmen?
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur e-mail
BerichtGeplaatst: Zo Apr 17, 2022 10:10 Plaats reactie Reageer met quote
Theo
   
 


De vergelijking van een samenleving met een levend organisme bestaat volgens mij al heel lang, en is zeker zinvol. Maar die vergelijking gaat in zekere zin ook op voor de diverse organen binnen de samenleving zelf, organisaties. En daarbinnen voor deelorganisaties als departementen en afdelingen. Andersom kun je ook samenwerkingsverbanden van groepen landen zien als een organisme, zelfs de wereldgemeenschap.
Interne samenhang en externe afhankelijkheid verschillen per geval, en evolueren ook nog eens in de loop van de tijd.

In het algemeen is het de taak van het bestuurlijk orgaan van een organisme om zowel de interne samenwerking in goede banen te leiden als om een gunstige externe positie van het organisme te verzekeren. Dit leidt tot een dynamische wisselwerking tussen de betrokken bestuurslagen (omhoog vs. omlaag). Als hierin het evenwicht te zeer verstoord wordt zal dit voor de betrokken organismes/organen negatieve gevolgen hebben (uitval, verstening, woekering, verlies van samenhang).

Het is een utopie om te streven naar een utopische samenleving, simpelweg omdat die niet bestaat. Het beste wat een bestuursorgaan kan doen is om binnen de eigen begrenzingen te streven naar verbetering. Dat is nuttig en haalbaar.
Het streven naar verbetering is een wezenlijk element van de politieke filosofie die ik probeer te ontwikkelingen. Omdat er geen pasklare oplossingen bestaan kan die filosofie geen vaste oplossingen (dogma's) bieden, maar zal vooral moeten bestaan uit methodieken om voor elke specifieke situatie te komen tot tenminste nuttige keuzes.

Zoals ik eerder aangaf is in de wereld een snel en drastisch veranderingsproces gaande, door technologische ontwikkelingen (ITC, AI, robotisering) en door het actueel worden van externe grenzen (klimaat, grondstoffen, energie, leefruimte). Dit heeft niet alleen betrekking op de economische aspecten, maar zeker ook op de bestuurlijke en culturele aspecten van de samenlevingen.
Wat dit op termijn voor de mensheid betekent is niet voorspelbaar. Wat ik wel hoop is dat deze ontwikkeling op een evolutionaire manier gaat gebeuren, niet op een (ideologisch) gestuurde manier.
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht
BerichtGeplaatst: Di Apr 19, 2022 1:21 Plaats reactie Reageer met quote
Willem
   
 


Het streven naar verbetering dragen alle ideologieên in zich.

En wat is verbetering precies? Dat je streven naar verbetering noemt, duidt dat er nu in jouw ogen dingen slecht zijn en die verbeterd moeten en kunnen worden. Wat is er nu dan mis, en wat moet er dus verbeterd worden?

Welke rangorde kun je aangeven in de waslijst?

Wat komt eerst: klimaatbeleid, of mensenrechten of economische stabiliteit, het menselijke geluk (en hoe meet je dat),

Of doel je op de manier waarop de politiek nu gestructureerd is? Die is door de globalisering veel meer "Top-Down" geworden: politiek-economische en sociaalculturele elites bepalen nu veel meer dan vroeger: niet slechts op macro-economisch gebied maar ook wat "de burger" moet denken en vinden. De groeiende onvrede daarover leidde onder meer tot de Brexit, het "take back control" : weer de baas zijn in eigen land zonder zich aan internationale (europese) regelgeving te moeten storen.
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur e-mail
BerichtGeplaatst: Wo Mei 04, 2022 6:18 Plaats reactie Reageer met quote
Willem
   
 


Wat is het hier stil.

Een paar voorzetten voor redekaveling:
1.- Eigendom van productiemiddelen is slechts dan gerechtvaardigd indien dit het algemeen welzijn en welvaart dient; zoniet dan is onteigening terecht;
2.- Kapitaal is vrucht van nationale inspanning, een cultuur, sean estos: de individuele of gemeenschappelijke besparingen, de bespaarde winsten op onderbetaalde arbeid, de kleine investeringen van de middenstander, por tanto, ongeacht de individuele eigenaar, mag de staat uitwijking en ontheemding verhinderen, echter evenmin onteigening opeisen. Het kapitaal is van allen, zonder dat wij de individuele bijdragen aan dat kapitaal mogen ontkennen: ziedaar de bijdragen van onze grote ondernemers. Het feit dat ons volk werkte, zich onthield, is evenzo wellicht de grootste bijdrage leverde , verplicht ons als vertegenwoordigers van de natie gelijkverdeling te gebieden, op straffe van uitsluiting van al dat wat onze natie voortbrengt.
(uit Perón, Frondizzi, La conversación) Dit alles te herleiden op stellingen van Mussolini.
3.- Tolerantie is de relativering van alle waarden en derhalve het voorportaal van neergang, vervalzucht, ondergang. Uit "Qué son los valores" van Risieri Frondizzi: filosoof, tijdens zijn "marxistische periode" hoogleraar aan University of Michigan.

Mee eens of mee oneens, zeg er iets van Royy, Theo, Cliff, Loetje,
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur e-mail
BerichtGeplaatst: Ma Mei 23, 2022 1:32 Plaats reactie Reageer met quote
Willem
   
 


Theo,
Ik ga in op de rol van ideologieën en utopieën. Politieke filosofie zoals U voorstelt is niets meer dan een pragmatische krentenbrood, erg D66. Dat zal nooit bron kunnen zijn voor massale eendracht voor een krachtige beweging, in staat tot omwenteling of radicale verandering. Daarvoor is vurige overtuiging, geloof in utopie of ideologie voorwaarde. Uw stelling: "Het beste wat een bestuursorgaan kan doen is om binnen de eigen begrenzingen te streven naar verbetering. Dat is nuttig en haalbaar. (....) Omdat er geen pasklare oplossingen bestaan kan die filosofie geen vaste oplossingen (dogma's) bieden, maar zal vooral moeten bestaan uit methodieken om voor elke specifieke situatie te komen tot tenminste nuttige keuzes." Is droog en weinig tot geestdrift stemmend, zal geen afbreuk kunnen doen aan belangenpolitiek noch corruptie of "ons kent ons" kliekjes.

Het vuur van liberale revolutionnairen tijdens de franse revolutie of de colombiaanse revoluties, het vuur van overtuigde marxisten, het vuur van bevlogen fascisten, zij brachten veranderingen.

De toepassing van zuivere ideologie heeft zonder uitzondering geleid tot uitwassen; echter heeft ook nuttige veranderingen gebracht in de vorm van meest na omwenteling ontstane tussenvormen: liberalisme in combinatie met conservatisme: grondwet en gewetensvrijheid; marxisme in combinatie met liberalisme: sociaaldemocratie, sociale voorzieningen; fascisme in combinatie met liberalisme: rijnlandmodel.

Het werken aan een ideologie is voorwaarde voor het doorbreken van de Status Quo.

Ikzelf denk dat de tijd gaandeweg rijpt voor een hernieuwd collectivisme. Een wedergeboorte van de gemeenschap als reactie op de vergaande concentratie van industriële productie en daarmee van kapitaal, met zeer geringe arbeidsbehoefte. Een wedergeboorte gevoed door toenemende eenzaamheid (Zie: "Liefde in tijden van eenzaamheid" en "Identiteit" van Paul Verhaeghe) en het verdwijnen van bindende cultuurpatronen, rituelen. Met dit laatste indachtig verwijs ik naar de volgende bijdrage.
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur e-mail
BerichtGeplaatst: Ma Mei 23, 2022 1:49 Plaats reactie Reageer met quote
Willem
   
 


Francis Fukuyama dacht dat met democratie, vrije markt, open grenzen (vrij verkeer van goederen, kapitaal en personen) en mensenrechten, kortom het liberalisme in al zijn uitdrukkingsvormen, de eeuwige vrede zou bezegeld zou worden. Het einde van de geschiedenis.
Maar ineens op 11 September 2001 maakte de aanslag op de tweelingtorens een einde aan de droom. Samuel Huntington publiceerde de Clash of civilizations (Botsing der beschavingen) , de wereld zou opgedeeld raken in 5 onderling concurrerende cultuurgebieden: Westeuropa/Noordamerika, Latijns-Amerika, de oude Sowjet-Unie, de Moslem-wereld, Oost-Azië (China-Korea-Thailand, Vietnam).
Waar volgens Fukuyama de globalisering volledig zou zijn, bracht Huntington een verbrokkelde globalisering: Cultureel zouden zich blokken vormen, economisch zouden er onderling concurrerende varianten van de markteconomie ontstaan.
Volgens de socioloog Gilles Lipotevsky en de econoom Hervé Juvin is de werkelijkheid veel ingewikkelder dan het naïeve westerse wereldbeeld van Fukuyama, of de vijandsbeelden van Huntington. Voorlopig kan geen enkele van de bestaande alternatieven voor de markteconomie op geloofwaardigheid of steun rekenen. De markteconomie blijft nog wel even, dus. En daarmee ook de globalisering; doch over de uitwerkingen van de globalisering lopen hun meningen zeer uiteen:
Lipovetsky ziet de globalisering vooral als een wereldwijde verbreiding van technisch-wetenschappelijke rationaliteit van economische rekensommen en van individuele rechten van de mens en als zodanig als overwegend positief. De negatieve bij-effecten zoals een grotere gerichtheid op consumptie, vermaak en genot en daarmee een oppervlakkige, op korte termijndenkende en individualistische mens zouden geremd worden door groeiend ecologisch bewustzijn en een reactie op westers ethnocentrisme. Anderzijds komt de hiperindividualistische mens zichzelf tegen in een varhardende en eenzamere wereld. Zo zou gaandeweg een nieuwe zoektocht ontstaan naar "de gemeenschap", naar culturele identiteit, waardoor nieuwe culturele gemeenschappen (van nationaal of regionaal karakter) zouden ontstaan, welke de positieve kanten van de globalisering opnemen en terzelfdertijd cultureel eigen kenmerken bezitten, zowel traditionele als recente. De oude culturen verdwijnen, maar er komen nieuwe voor in de plaats. De mens zou nu in een tussenfase verkeren, waarbij men de oude cultuur is kwijtgeraakt en daarmee de waarden en het morele besef welke daar bij hoorden, doch zal spoedig met de nieuwe culturele gemeenschappen een nieuw moreel houvast scheppen. Lipovetsky is pleitbezorger van onderwijs waarin algemene ontwikkeling op allerlei terrein, doch ook universele waarden en een langetermijnvisie voor wereld en mensheid centraal staan (educar para un ser integral). Dat zou het proces kunnen versnellen en gunstig beïnvloeden.
Juvin gelooft daarentegen dat lokale (nationale en regionale) culturen zullen verdwijnen, onder druk van de westerse commercie en media in combinatie met een wereld beheerst door economische technocraten. De plaatselijke democratieën verliezen alle grip op het economisch reilen en zeilen van het land, en de stemmende, betrokken, verantwoordelijke en mondige burger verwordt tot een onverschillige consument, welke slechts oog heeft voor het onmiddellijke eigenbelang: koopkracht in de eerste plaats.
De culturen verliezen hun inhoud, en het individu wordt vloeibaar (een term welke geïntroduceerd werd door Zygmunt Bauman, waarmee hij de maatschappij, mens en identiteit beschrijft die nog slechts berust op voortdurende aanpassing aan onbeheersbare en onvoorzienbare veranderingen en de angst die dat meebrengt) en ontworteld. Zo krijgen we een commercie die de gehele wereld reduceert tot markt en consumenten, een uiterlijk eenvormige wereld bevolkt door wantrouwende en onzekere mensen. In de visie van Juvin keert de wal het schip: milieuvervuiling en gebrek aan grondstoffen zal het systeem doen vastlopen. Dat zal leiden tot volksopstanden en oorlogen, uit de puinhopen zal de mensheid opnieuw opduiken. Echter een verloederde mensheid, zonder waarden, zonder cultuur of gemeenschap, waarin het recht van de sterkste het enige recht zal zijn, en die de oorlog van iedereen tegen iedereen zal strijden tot de barbarij.
Tot zover de samenvartting uit "El occidente globalisado" ik weet niet of het in het duits, engels of nederlands vertaald is; het origineel is in franse taal: "L' occident mondialisé".
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur e-mail
BerichtGeplaatst: Ma Mei 23, 2022 2:17 Plaats reactie Reageer met quote
Willem
   
 


Ikzelf neig naar Lipovetsky, ook om wat Verhaeghe te berde brengt: herschepping van cultuur en daarmede van maatschappelijke samenhang, maar dat kan zich slechts ontwikkelen in een niet teveel aan globalisering blootgestelde samenleving.

Ongebreidelde mededinging op wereldschaal maakt samenlevingen kapot. Culturele ontworteling leidt tot eenzaamheid, vluchtgedrag in hedonismo, drugs en consumentendom. We worden er weliswaar rijker van maar ook ongelijker en ongelukkiger.

De natiestaat kan dus verdwijnen in een aantal gevallen; nieuwe identiteiten ontwikkelen zich, ik vermoed op grond van cultuur, hoe gelijkend is Jantelagen (zweeds) of Janteloven (noors) met de de "wet van het maaiveld" (doe maar gewoon dan doe je al gek genoeg) of "Frysk en frij sljocht en rjocht" ; de pretentieloosheid, de eenvoud, het ontkennen van meerwaardigheid is nergens zo ontwikkeld als in de noordzeeculturen. Het voortbestaan van Nederland als natie kan bevraagd worden, de rechtvaardiging is twijfelachtig; de overeenkomsten met zusterculturen zijn daarentegen onmiskenbaar.

Hetzelfde geldt voor latijnse culturen; franse, spaanse, latijnsamerikaanse schrijvers en denkers wisselen moeiteloos van gedachten, het begrip van deense, zweedse of nederlandse denkers is beperkt, onvolledig, gekleurd, gelezen door latijnse bril. Evenzo treft het begrip van latijnse denkers in noordwesteuropa wederkerig hetzelfde lot.

Culturen begrijpen elkaar niet zij lezen elkaar door de eigen bril, vertalen de culturele codes met verkromming en verkleuring door eigen lens.

Dat maakt globalisering tot utopie, en brengt nieuwe varianten van fascisme of corporatisme opnieuw voor overweging vatbaar, echter zonder de globale effecten van bijvoorbeeld productieconcentratie, grondstoffenuitputting, klimaatverandering of wapenwedlopen te ontkennen, en daar gezamenlijk en wereldwijd aan te werken.

Een vraag: ¿Kunnen grondstoffen eigendom zijn van een natie, is dat logisch in een wereld van allen? Hebben de natiestaten waar bij toeval bepaalde grondstoffen zitten het recht te bepalen of zij die leveren of vrijgeven aan de overige naties (middels vaak transnationale ondernemingen)?

Een beetje zoals De gaulle dacht "L' Europe des nations" , maar dan anders: de wereld der gemeenschappen.

Een voorzetje.
Bekijk gebruikers profiel Stuur privé bericht Verstuur e-mail
  Weerwoord forum index » Politiek Theorie en Filosofie
Je mag geen nieuwe onderwerpen plaatsen
Je mag geen reacties plaatsen
Je mag je berichten niet bewerken
Je mag je berichten niet verwijderen
Ja mag niet stemmen in polls
Tijden zijn in GMT + 1 uur  
Pagina 2 van 2  
Ga naar pagina Vorige  1, 2
  
  
 Plaats nieuw bericht  Plaats reactie  



Powered by phpBB © phpBB Group
Theme designed for Trushkin.net | Themes Database.