Weerwoord forum index Registreer FAQ Zoeken

Weerwoord forum index » Economie » Hoe verder met onze daklozen?
Plaats nieuw bericht  Plaats reactie Vorige onderwerp :: Volgende onderwerp 
Hoe verder met onze daklozen?
BerichtGeplaatst: Ma Feb 18, 2002 15:43 Plaats reactie Reageer met quote
Onbekend
Gast
   
 


Rotterdams Dagblad maandag 18 Februari 2002

Hulpverlening daklozen is nog steeds niet goed

Rotterdam - Er wordt nog steeds te weinig naar dak- en thuislozen zelf geluisterd. Opvangvoorzieningen zijn nog steeds te weinig toegesneden op de behoefte van daklozen. Bovendien werken de diverse hulpverleningsinstellingen nog steeds te veel los van elkaar en te veel langs elkaar heen.

Dat blijkt uit de tweede rapportage van de straatadvocaat, de man die namens het Basisberaad GGZ (geestelijke gezondheidszorg) is aangezocht om voor de dak- en thuislozen in Rotterdam op te komen. Vanmiddag bood straatadvocaat R. van der Male zijn rapportage over de periode 1998-2001 aan aan wethouder Meijer, verantwoordelijk voor de opvang in Rotterdam.

Van der Male ging in 1997 aan het werk. Hij was de eerste straatadvocaat in Nederland. Inmiddels heeft Utrecht er ook twee en naar alle waarschijnlijkheid komt er dit jaar een tweede bij in Rotterdam, als de financiering rond komt.

De straatadvocaat is er gekomen na onderzoek waaruit bleek dat dak- en thuislozen behoefte hadden aan iemand die speciaal voor hen opkwam. Nu die persoon er is, en er veel meer bekend is over de wensen van dak- en thuislozen, moet Rotterdam er ook wat mee doen, zo vinden Van der Male en het Basisberaad.

Een van de zaken die de straatadvocaat signaleert is het gebrek aan geld van de thuislozen. Een bijstandsuitkering voor een dakloze is lager dan voor iemand anders omdat hij geen woonkosten heeft. Maar ook voor de nachtopvang moet betaald worden, zo schrijft Van der Male, die bovendien grote verschillen in de uitkering tussen gemeenten onderling ziet.

In die opvang is het ook nog eens een keer niet zeker dat iemand een plaats krijgt, die er uren voor in de rij heeft gestaan. Ook dat moet anders, aldus de straatadvocaat, nog los van een duidelijk tekort aan bedden, in ieder geval voor sommige groepen.

Zo zijn er nu aardig wat plaatsen in begeleid wonen-projecten voor verslaafde zwervers. Maar voor niet-verslaafde daklozen zijn er veel te weinig. Voor alle opvangvoorzieningen geldt dat er te weinig coördinatie en afstemming onderling is, aldus Van der Male, die in een van zijn columns in de Straatkrant er al eens voor pleitte alle organisaties ,,te dreigen eens met de koppen tegen elkaar tegen elkaar te slaan.''
Bron: Rotterdams Dagblad


Derde Weg
Hoe verder met onze daklozen?
BerichtGeplaatst: Ma Feb 18, 2002 15:54 Plaats reactie Reageer met quote
Onbekend
Gast
   
 


Actiecomité 'Onderdak' krijgt steun van AbvaKabo FNV

Op woensdag 12 september 2001 wordt door het landelijk actiecomité 'onderdak' actie gevoerd voor een betere financiering van de maatschappelijke opvang.

AbvaKabo FNV staat achter de eisen van het actiecomité en vraagt daarbij in het bijzonder aandacht voor de positie van het personeel in de maatschappelijke opvang. De positie van werknemers in de maatschappelijke opvang (dak- en thuislozenzorg) dreigt onhoudbaar te worden.

De druk op de maatschappelijke opvang wordt groter; er komen steeds meer dak- en thuislozen zonder dat het personeelsbestand wordt uitgebreid. Daardoor is er vaak een minimale personele bezetting. In de sociale pensions is één medewerker op 30 veelal (ex) psychiatrische patiënten of (drugs)verslaafden heel 'gewoon', maar vaak zijn de groepen die een medewerker begeleidt nog groter. De veiligheid van werknemers is daarbij in het geding; verbale dreiging met geweld is aan de orde van de dag en er zijn regelmatig geweldsincidenten waarbij ook personeel het slachtoffer wordt.

Het ziekteverzuimcijfer in de sector ligt ruim boven het gemiddelde in de welzijnssector. Veel personeel werkt in niet-reguliere ID-banen (de vroegere Melkert-banen). De salarissen in de maatschappelijke opvang zijn ook laag, waardoor het moeilijk is om personeel te werven. Ook de afspraak in de CAO-welzijn dat vanaf 1 juli 2001 geen solitaire nachtdiensten meer mogen worden verricht wordt (nog) niet overal nageleefd.

AbvaKabo FNV vindt dat er structureel meer geld beschikbaar moet komen voor personeel in de maatschappelijke opvang. Vanuit het oogpunt van verantwoorde zorg maar ook van verantwoord personeelsbeleid is dit extra geld hard nodig. Zo lang er nog geen extra geld is (structureel is er volgens de Federatie Opvang 165 miljoen per jaar extra nodig), dienen werkgevers hun verantwoordelijkheid te nemen: liever voorzieningen dicht en fatsoenlijke personele inzet in de opengebleven voorzieningen dan doormodderen met veel te weinig personeel. Daarnaast wil de bond dat de salarissen voor de werknemers in de maatschappelijke opvang binnen het nieuwe salarissysteem fors worden verbeterd en dat additionele banen worden omgezet in regulier werk.
Tot slot wil de bond onmiddellijke naleving van de CAO-bepaling dat er geen solitaire nachtdiensten mogen voorkomen.
Bron: AbvaKabo


Derde Weg

[Dit weerwoord is 1 keer gewijzigd door Kees Versteeg op 18 Februari 2002 om 15:54 uur]
Hoe verder met onze daklozen?
BerichtGeplaatst: Ma Feb 18, 2002 21:59 Plaats reactie Reageer met quote
Onbekende
Gast
   
 


Ik heb wel eens iemand, die een poosje bij de daklozenopvang gewerkt heeft, horen zeggen dat er zoveel geld aan daklozen word uitgegeven dat ze allemaal, iedere nacht, in een hotel zouden kunnen slapen. Het probleem is dat het kantoor van de hulpverleningsinstantie, de computers, de salarissen van de hulpverleners etc. eerst betaald moeten worden.


jorden
Hoe verder met onze daklozen?
BerichtGeplaatst: Ma Feb 18, 2002 22:03 Plaats reactie Reageer met quote
Onbekende
Gast
   
 


Dakloos zijn in Nederland is een bewuste keuze. Waarom doen we dan ons best om deze mensen ervan af te houden?


Feiten hebben niets met geloof te maken, je moet ze wel willen geloven... 'Ik kan uw mening nog zo abject vinden, maar ik zal uw recht verdedigen om die te uiten'.
Hoe verder met onze daklozen?
BerichtGeplaatst: Ma Feb 18, 2002 23:17 Plaats reactie Reageer met quote
Onbekende
Gast
   
 


Dakloos in nederland is gewoon een way of life.net als biker,junk,etc.
Als je ut echt nie leuk meer vindt ga je wel wat anders doen.
Dan heb ik ut nie over de gestoorden die op straat wonen.Die moeten gewoon binne.


hee je kun hier ook nog tiepe
Hoe verder met onze daklozen?
BerichtGeplaatst: Ma Feb 18, 2002 23:54 Plaats reactie Reageer met quote
Onbekende
Gast
   
 


Maxximus:

Citaat:
Dakloos zijn in Nederland is een bewuste keuze. Waarom doen we dan ons best om deze mensen ervan af te houden?


Goh, zo had ik het nog nooit bekeken. Ik dacht dat het meer een gebrek aan alternatief was, eigenlijk. Maar het is dus iets wat mensen juist graag doen, omdat ze het leuk vinden. Waarom starten we eigenlijk geen leuke campagne: Doe iets alternatiefs, wordt dakloos en geniet van al die vrijheid blijheid.
Hoe verder met onze daklozen?
BerichtGeplaatst: Di Feb 19, 2002 0:59 Plaats reactie Reageer met quote
Onbekende
Gast
   
 


Natuurlijk. Iedereen heeft in Nederland recht op een uitkering (welke ze ook ontvangen!), en woonruimte kun je ook regelen (ga maar een tijdje voor de ingang van het stadhuis bivakkeren).

Vele Nederlanders kunnen prima met een uitkering en aanvullende subsidies op normale wijze hun leven leven.

Doe je dat niet kies je inderdaad bewust voor de straat. Vrijheid Blijheid.



Feiten hebben niets met geloof te maken, je moet ze wel willen geloven... 'Ik kan uw mening nog zo abject vinden, maar ik zal uw recht verdedigen om die te uiten'.
Hoe verder met onze daklozen?
BerichtGeplaatst: Di Feb 19, 2002 1:09 Plaats reactie Reageer met quote
Onbekende
Gast
   
 


Het daklozenbestand bestaat uit verslaafden aan alcohol en/of drugs (zieken), psychiatrische patienten (dankzij het afschafbeleid van onderdak voor deze mensen) en jongeren die door hun ouders buiten de deur worden gezet.

Oh, wat zijn zij vrij en blij.
Hoe verder met onze daklozen?
BerichtGeplaatst: Di Feb 19, 2002 16:41 Plaats reactie Reageer met quote
Onbekende
Gast
   
 


En er zijn ook genoeg daklozen die inderdaad, dankzij alle instanties, weer een huis en uitkering/werk kunnen krijgen en zo hun leven weer op de rails krijgen.
Hoe verder met onze daklozen?
BerichtGeplaatst: Za Feb 23, 2002 16:14 Plaats reactie Reageer met quote
Onbekende
Gast
   
 


'Laat die jongen nou lekker buiten slapen'

Trouw 2002-02-20

door John Hoogerwaard



René van der Male werd in 1997 Nederlands eerste straatadvocaat. In Rotterdam neemt hij het op voor daklozen en slechtbehuisden en inventariseert hij wie hulp nodig heeft. Hij kent het klappen van de zweep, want ooit kwam de ex-student geneeskunde zelf in het zorgcircuit terecht. Deze week bracht hij rapport uit over de periode 1998-2001.


Henk, een dakloze van circa 55 jaar, steekt zijn kop onder de dekens vandaan. Omringd door karretjes vol oude kleren, een fiets en stukken zeil komt hij even bij van zijn dagelijkse rondje door de aangrenzende wijk. Tien meter van hem af raast het verkeer met 100 kilometer per uur voorbij. Henk 'woont' tegenwoordig in een bosschage pal langs de A20 bij Rotterdam. Straatadvocaat René van der Male heeft Henks nieuwe verblijfplaats net ontdekt. ,,Mooi plekkie heb je hier'', laat hij Henk weten, die op zijn beurt mompelt dat het inderdaad zo slecht nog niet is.

Terwijl Van der Male koffie schenkt uit zijn thermoskan, springt Henk van de hak op de tak. Hij is zichtbaar blij dat Van der Male even langskomt voor een praatje. Na een minuut of tien springt de straatadvocaat weer op de fiets. Henk probeert het gesprek nog wat te rekken, maar Van der Male is al laat voor de volgende afspraak. Eenmaal onderweg zegt hij: ,,Ik ben bang dat hij wat langer met mij wilde praten. Zoals je ziet heeft deze man weinig ingewikkelde zorg nodig. Hij heeft op een bepaalde manier vrede met zijn situatie. Henk heeft ze misschien niet allemaal op een rijtje, maar dat hoeft ook niet. Ik zoek hem af en toe op. Alleen als het vriest ga ik twee keer per week.''

René van der Male (44), serieuze oogopslag onder donkere wenkbrauwen, is ruim vier jaar straatadvocaat in Rotterdam. Hij was in 1997 de eerste in Nederland, maar inmiddels heeft Utrecht er zelfs twee en is er ook in Amersfoort een aangesteld. Het grootste misverstand over straatadvocaten: dat het sociale advocaten zijn die daklozen rechtsbijstand verlenen. Maar Van der Male en zijn collega's zijn geen juristen, maar advocaten in de letterlijke betekenis van het woord. Ze nemen het op voor daklozen en slechtbehuisden en proberen op straat te inventariseren wie hulp nodig heeft, waar men verblijft en hoe het hen vergaat. Daarnaast rapporteren ze regelmatig aan zorg instellingen en de lokale politiek. Doordat Van der Male is aangesteld door een cliëntenplatform in de geestelijke gezondheidszorg, het basisberaad GGZ, kan hij onafhankelijk opereren. Hij is geen hulpverlener, maar opereert eerder onder het motto 'ik ben een van hen'.

Van der Male presenteerde afgelopen maandag zijn bevindingen over de periode 1998-2001. Daarin drong hij met name aan op een onderzoek naar de loopbaan van psychiatrische patiënten, die onevenredig vaak dakloos raken. Door onderzoek zou het voor hulpverleners veel duidelijker worden wie zij voor zich hebben, als een ex-psychiatrisch patiënt aanklopt voor hulp. Het moet een soort boek van Sinterklaas opleveren, een overzicht van wat Jantje of Pietje heeft meegemaakt, waar hij eerder is opgenomen en welke behandelingen hij heeft ondergaan. In de afgelopen vier jaar heeft Van der Male gemerkt dat veel informatie over deze groep daklozen verloren is gegaan, bijvoorbeeld door slechte communicatie tussen instellingen en het grote verloop onder hulpverleners, die vaak na een aantal tropenjaren iets anders gaan doen.

Zo zijn er tal van zaken die volgens Van der Male nog beter kunnen. Hij kan zich opwinden over de rijen voor de nachtopvang of de slechte toegang die daklozen hebben tot internet. Het speelt mee dat hij 'ervaringsdeskundige' is, zoals Van der Male het zelf noemt. Anders gezegd: hij kent het klappen van de zweep, omdat hij begin jaren tachtig zelf in het zorgcircuit terechtkwam. Als student geneeskunde kreeg hij last van heftige angstaanvallen, die niet kon plaatsen. Hij had bij dergelijke aanvallen geen controle over zijn lichaam en maakte rare, karate-achtige bewegingen, ook op straat. Van der Male werd meerdere malen opgepakt. Nadat hij een psychiater bedreigde, werd hij platgespoten en werd hij wakker in een isoleercel.

,,En toen begon het eigenlijk pas. Toen werd me duidelijk hoe groot de macht van bijvoorbeeld de psychiatrie is over mensen. Ik moest tegen mijn zin al snel afbouwen met medicijnen. Ik gaf juist aan dat ik dat nog niet wilde, maar er werd toch doorgezet. Gevolg was dat ik op een gegeven moment flipte, waardoor ik een dosis kreeg die nog veel hoger was dan voorheen. Van mijn oude afdeling van tien mensen zijn er verder maar drie goed terechtgekomen. Drie mensen hebben zelfmoord gepleegd en weer drie anderen zitten er nog steeds.'' Droogjes merkt Van der Male op dat ieder willekeurig ziekenhuis met een dergelijk score allang gesloten zou zijn. ,,Ik weet wel dat de psychiatrie op een veel moeilijker terrein zit dan een gewoon ziekenhuis. Toch vraag ik me af of ik überhaupt wel een échte behandeling heb gehad. Ik ben er toch voornamelijk op eigen kracht bovenop gekomen. Al moet ik nog steeds waakzaam blijven.''

Begin jaren '90 ging Van der Male aan de slag bij zijn huidige werkgever, het Basisberaad GGZ. Na vier jaar werd hij, op grond van zijn verleden, gevraagd als straatadvocaat. Het was een functie waar daklozen zelf om zaten te springen. Deze merkten dat het zorgaanbod niet was afgestemd op hun behoeften. Zorgverleners hebben een bepaald pakket aan zorg en bekijken of een dakloze daar binnen past.

De straatadvocaat doet het omgekeerd. Hij legt allereerst contact. Daarna kijkt hij of iemand behoefte heeft aan zorg en bemiddelt waar nodig. ,,Omdat ik volstrekt onafhankelijk ben, hoef ik ze niets op te dringen. Ik ben er puur en alleen voor hen. Mijn officiële omschrijving luidt 'zorgconsulent dak-en thuislozen'. Maar ja, zodra je dat tegen een dakloze zegt, ben je hem al kwijt.''

Ongeveer anderhalve dag in de week is Van der Male op straat. Vandaag heeft hij twee afspraken en fietst hij in Rotterdam-Noord op zoek naar bepaalde daklozen, zoals Henk. Dat er in het circuit veel huis-, tuin- en keukenvragen leven blijkt wel als Van der Male een dagopvang bezoekt. Daar zit Rob (33) met zijn vingers net in een bak met soda. ,,Ontstoken vinger'', zegt hij. ,,Maar de hygiëne is op straat dan ook niet denderend.'' Rob slaapt vlak bij de dagopvang, onder een brug, samen met zijn maat en wat anderen. Hij maakt zich zorgen dat zijn stekkie door de politie of de reinigingsdienst zal worden opgedoekt. ,,Verderop is er nog een brug. Die lui die daar liggen, maken er een enorme klerezooi van en straks moeten wij daardoor ook weg'', roept Rob uit. Van der Male probeert wat advies te geven: ,,Ruim zelf al je rotzooi op. En laat vooral geen spuiten slingeren. Zodra bewoners spuiten vinden, is het meestal gelijk afgelopen'', zegt de straatadvocaat. Even later, weer op de fiets, noemt Van der Male Rob 'een typisch geval'. ,,Deze jongen heeft een hele geschiedenis. Hij zegt zelf dat hij schizofreen is en heeft op zijn manier een vorm gevonden om er mee om te gaan. Het gevaar is dat hulpverleners hem nu allerlei zorg gaan aanbieden, terwijl je daar beter even mee zou kunnen wachten. Laat die jongen nou lekker buiten slapen. Een nachtopvang is volgens mij veel te druk voor hem. Als je met hem in gesprek blijft, geeft hij zelf wel aan wanneer hij de volgende stap wil maken. Hij zoekt nu juist de rust op.''

De namen van de daklozen zijn om reden van privacy gefingeerd.

Bron: Trouw



Derde Weg
Hoe verder met onze daklozen?
BerichtGeplaatst: Do Feb 28, 2002 16:37 Plaats reactie Reageer met quote
Onbekende
Gast
   
 


Daklozen en verslaafden moeten kelderboxen uit

AMSTERDAM - De gemeente Amsterdam wil maatregelen treffen voor enkele honderden daklozen en drugsverslaafden die in Amsterdam-Zuidoost in de kelderboxen van acht flatgebouwen 'wonen'. De flats worden tussen nu en 2008 gesloopt.


Het gaat om vier soorten 'bewoners': lokale verslaafden die contact heben met de hulpverlening, pendelaars die soms in de Bijlmer slapen maar ook elders onderdak hebben, illegalen en autonomen, mensen die contacten met elke instantie vermijden.

De schattingen over de aantallen lopen uiteen van vierhonderd tot achthonderd mensen. Een telling moet een nauwkeuriger beeld opleveren.

Vooruitlopend op de uitkomsten van dit telonderzoek wil het college van burgemeester en wethouders zo snel mogelijk een extra verblijfsruimte en honderd extra woon- of opvangplaatsen voor de boxbewoners creeëren. In de verblijfsruimte is het gebruik van drugs toegestaan.

Verder wil het college meer dagbestedingsactiviteiten in het leven roepen en de hulpverlening beter op elkaar afstemmen.

Drugseiland

Het college stelt voor dat de gemeenteraad hier na de verkiezingen 2 miljoen euro voor uit trekt. De gebruikersruimte, die zeven dagen per week van negen uur 's ochtends tot half elf 's avonds open gaat, kan nog uit bestaande middelen worden betaald.

Het dagelijks bestuur van stadsdeel Zuid-Oost is onder voorzitterschap van H. Belliot akkoord gegaan met de maatregelen.

In een begin dit jaar gepubliceerd artikel stelde Belliot (PvdA), kandidaat-wethouder voor de gemeenteraad, dat gebruikersruimten voor verslaafden niet werken. Zij stelde voor om deze mensen samen onder te brengen in een flatgebouw en te isoleren op een "drugseiland." Het is volgens haar de enige oplossing voor de overlast die zij veroorzaken.
Bron: nu.nl




Derde Weg
  Weerwoord forum index » Economie
Je mag geen nieuwe onderwerpen plaatsen
Je mag geen reacties plaatsen
Je mag je berichten niet bewerken
Je mag je berichten niet verwijderen
Ja mag niet stemmen in polls
Tijden zijn in GMT + 1 uur  
Pagina 1 van 1  

  
  
 Plaats nieuw bericht  Plaats reactie  



Powered by phpBB © phpBB Group
Theme designed for Trushkin.net | Themes Database.