Weerwoord forum index Registreer FAQ Zoeken

Weerwoord forum index » Onderwijs en Gezondheidszorg » Verdient Bob Dylan de Nobelprijs voor Literatuur?
Plaats nieuw bericht  Plaats reactie Vorige onderwerp :: Volgende onderwerp 
Verdient Bob Dylan de Nobelprijs voor Literatuur?
BerichtGeplaatst: Wo Mei 23, 2001 2:06 Plaats reactie Reageer met quote
Onbekend
Gast
   
 


Mysterie Bob Dylan voor niemand op te lossen


Door Hans Walraven


Alleen over The Beatles zijn meer boeken geschreven. Maar Bob Dylan ; morgen wordt hij zestig jaar ; is en blijft een mysterie. Hoe zou de popmuziek eruit hebben gezien zonder Bob? Hans Walraven ging, samen met Bennie Jolink, Frank Boeijen, Bettie Serveert en Def.P., op zoek naar het antwoord.

Rotterdam ; 'Bob wie? Het meisje van het management van de Osdorp Posse heeft nog nooit van Bob Dylan gehoord. Def P., rapper van de Posse wel. Maar daar bleef het ook bij. ,,Ik heb mij nooit in Bob Dylan verdiept en zou je er met de beste wil van de wereld niets over kunnen vertellen. Misschien moet ik toch maar eens een Best of- cd-tje van de beste man aanschaffen,'' mailt hij terug op de vraag wat Dylan voor hem heeft betekend.

Voor de jongste generatie muzikanten en muziekliefhebbers mag Bob Dylan hoogstens een naam zijn, veel van hun voorgangers zagen en zien in de Amerikaanse zanger een idool, een zanger, componist en tekstschrijver die bijna eigenhandig de popmuziek van haar onschuld heeft beroofd. De impact van Dylans songs was enorm, misschien ook doordat de man achter de nummers zich altijd in raadselen hulde. Hij praat al dertig jaar nauwelijks met de pers, en wat hij zegt, heeft een hoog cryptisch gehalte. Wie het mysterie-Bob Dylan ; hij werd geboren als Robert Allen Zimmerman, waarschijnlijk op 24 mei 1941 in Duluth, Minnesota ; wil doorgronden, is noodgedwongen op zijn muziek aangewezen.

Nummers als 'Blowin' in the wind', 'The times they are a-changing', 'Rainy day women, numbersign?12 & 35', 'All along the Watchtower', 'Knocking on heavens door' zijn songs van de jonge Dylan vol symboliek, associaties en engagement. Maar er is ook de Dylan van het kinderdeuntje 'Wigwam' (beschamenderwijs zijn grootste Nederlandse hit), de Dylan van de trits reli-platen, de Dylan van de foute coverversies en van het oersimpele liefdeslied 'I want you'.


Vele gezichten
Geen popartiest heeft meer gezichten gehad dan Dylan, en dat vindt zijn weerslag in de nog steeds groeiende stapel Dylanboeken. Achtereenvolgens veranderde hij van folkartiest in protestzanger, van visionair rebel in rocker, van stadionrockheld in born again christian, van reli-fanaat in schatbewaarder van het folk- en blueserfgoed. Tussendoor werd hij ook nog voorgedragen als kandidaat voor de Nobelprijs voor literatuur en kreeg hij dit jaar een Oscar voor zijn filmsong 'Things have changed'.

Dat laatste is een titel die autobiografisch aandoet. Want er is veel veranderd, niet alleen in Dylans eigen werk en leven, ook de popwereld heeft niet stil gestaan. Mede dankzij Dylan.

Bennie Jolink (1946) van Normaal herinnert zich nog de eerste keer dat hij hem hoorde: ,,We hadden net de revolutie van de Stones, de Kinks en de Pretty Things gehad, een revolutie die vooral neerkwam op een nieuwe sound. En toen kwam Bob Dylan. Die tekst, die manier van zingen, ging als een tandartsboor door je heen.'' Of hij begreep waarover het ging? ,,Lang niet altijd, maar het ging niet alleen om de tekst. Want onderschat zijn composities niet. Die zijn enorm pakkend, juist door die paar akkoorden en de herhalingen.''


Imagine
Toen Jolink zelf muziek ging maken, was Dylan niet zijn grote voorbeeld. ,,Nee, zo werkte dat niet. Maar ik weet ook zeker dat er niemand was die aan zijn invloed kon ontsnappen. Wij niet. Maar bijvoorbeeld ook John Lennon, een ander favoriet van mij, niet.'' 'Imagine' is hoorbaar schatplichtig aan Dylan, 'Norwegian Wood' van The Beatles eveneens. The Byrds begonnen hun carriegravere met een Dylan-song, 'Mr. Tambourine Man'. Eind jaren zestig plunderden groepen als Manfred Mann, de Walker Brothers en Fairport Convention de tapes met onuitgegeven nummers van Dylan, die later als 'The Basement Tapes' zouden worden uitgebracht, op zoek naar potentieel hitmateriaal. The Band ontsteeg de obscuriteit na als begeleidingsgroep van Dylan getoerd te hebben. Donovan werd uitgeroepen tot de Britse Dylan, Boudewijn de Groot dankzij 'Welterusten meneer de president' en 'Er komen andere tijden' tot de Nederlandse. En enige tijd later Bruce Springsteen tot de nieuwe Dylan.

Dylans invloed gaat over generaties heen. Frank Boeijen (1957), te jong om Dylan in zijn gloriedagen bewust te hebben meegemaakt, leerde hem kennen door de muren van zijn slaapkamer als zijn oudere broers elpees als 'Bringing it all back home' en 'The times they are a-changin' draaiden. ,,Ik had er een hekel aan. Steeds maar die stem die overal doorheen ging.'' Maar het werd een held. Fraai beschrijft Boeijen dit in het in 1989 geschreven 'Robert Zimmerman':

Soms op van die avonden

na een donkere dag

sluit ik me op

en luister naar jou

Ik hoorde jouw stem

als kind dat niet slapen kon

en had geen idee

waar jij over zong.

Het werk van Boeijen zit vol subtiele verwijzingen naar Dylan. Zo valt in de eerste regels van 'De Beloning (Op straat blaffen de honden/voordat de avond valt)' de aanhef te herkennen van Dylans 'One too many mornings':

Down the streets the dogs are barkin'

and the day is a-getting dark

as the night comes in a-fallin'.

En net als Dylan schuwt Boeijen het engagement niet en rekt binnen het muzikale stramien zinnen op of krimpt ze in, als het zo uitkomt.

,,Soms,'' zegt Carol van Dijk, zangeres van Bettie Serveert, ,,zijn er mensen die iets van Dylan in mijn nummers horen.'' Misschien niet zo vreemd, want Carol, geboren in de jaren zestig, leerde als vijftienjarige gitaarspelen met Dylans liedjes. Ze leende zelfs zijn boek 'Tarantula' uit de bibliotheek. ,,Tekstueel vond ik hem echt fantastisch,'' zegt de Engelstalig opgevoede Carol. ,,Zijn spel met woorden, al die associaties, waren intrigerend.''

Ze vond het dan ook een hele eer dat de band gevraagd werd als support-act voor de twee concerten die Dylan in 1996 in Utrecht gaf. Van een ontmoeting is het helaas niet gekomen, lacht ze. ,,In het contract had hij laten vastleggen dat hij pas het gebouw zou betreden als het voorprogramma zijn laatste noot had gespeeld. Toevallig zagen we hem backstage een keer voorbijschuiven, met een grote capuchon op. En het concert viel ook tegen. Hij zat in een wat mindere periode, zo begreep ik.''

Die optredens illustreren een van de vele tegenstellingen van Bob Dylan. Terwijl hij zich als elder statesman of rock rustig zijn pensioen zou kunnen afwachten, is Dylan sinds het einde van de jaren tachtig constant onderweg. Het is zijn Never Ending Tour, die toevallig nu, tussen een korte Amerikaanse concertreeks en een nieuwe serie Europese optredens door, voor een paar weken stil ligt.


Mager
Dylan-watchers zien in die podiumverslaving een drang om zich keer op keer weer te bewijzen, om de critici de mond te snoeren die hem op basis van de platen uit de laatste decennia hebben afgeschreven. Want daar zijn vriend en vijand het wel over eens: wat Dylan momenteel uitbrengt, is kwantitatief en kwalitatief zeer mager. Van de zes cds in de laatste tien jaar waren er drie live, twee gevuld met covers, en slechts een met nieuw werk. En hoe juichend dit Time out of mind ook werd ontvangen, in zijn totale oeuvre behoort het album tot de middelmaat.

De ware Dylan is toch die van de jaren zestig en begin jaren zeventig, vinden Bennie Jolink, Frank Boeijen en Carol van Dijk. Geen twijfel over mogelijk. Jolink volgt Dylan allang niet meer, is zich ervan bewust dat deze in artistiek opzicht nogal eens van het rechte pad is afgedwaald. Hij krijgt het voor elkaar, weet de Normaalzanger nog, om zich op het feestelijke concert ter ere van zijn vijftigste verjaardag temidden van vele muzikale vrienden uiterst nors te gedragen en als enige de Dylannummers, zijn eigen werk, om zeep te helpen.

,,Misschien was 'ie verkouden, maar in elk geval zong hij zo vals als een kraai.'' Toch vergeeft hij Dylan. Al bij voorbaat. ,,Bob Dylan is de meester. Ik zal hem altijd blijven vereren, al doet hij nog zulke domme dingen.''


Vanavond vindt in Paradiso de presentatie plaats van de Nederlandse editie van een nieuwe Dylan-biografie: 'Down the Highway/Het leven van Bob Dylan' door Howard Sounes. Uitg. Het Spectrum, fl. 65,-.

Bron: Rotterdams Dagblad





Derde Weg
Verdient Bob Dylan de Nobelprijs voor Literatuur?
BerichtGeplaatst: Wo Mei 23, 2001 8:45 Plaats reactie Reageer met quote
Onbekend
Gast
   
 


Citaat:
Verdient Bob Dylan de Nobelprijs voor Literatuur?


The answer my friend, is blowing in the wind.
Verdient Bob Dylan de Nobelprijs voor Literatuur?
  Weerwoord forum index » Onderwijs en Gezondheidszorg
Je mag geen nieuwe onderwerpen plaatsen
Je mag geen reacties plaatsen
Je mag je berichten niet bewerken
Je mag je berichten niet verwijderen
Ja mag niet stemmen in polls
Tijden zijn in GMT + 1 uur  
Pagina 1 van 1  

  
  
 Plaats nieuw bericht  Plaats reactie  



Powered by phpBB © phpBB Group
Theme designed for Trushkin.net | Themes Database.